الشيخ محمد هادي معرفة
27
علوم قرآنى (فارسى)
اين روشنفكران دچار دو اشتباه شدهاند : 1 . براي تحقيق وبررسى نمونههاى وحى آسمانى به كتابهاى تحريفشده كه ترجمههاى ناقص وآميخته با تصرّفات ديگران است رجوع كردهاند . در حالي كه قبلا مىبايست از صحت اين نوشتهها اطمينان پيدا مىكردند . 2 . انسان را موجودى مادي فرض كردهاند . حال آنكه انسان تركيبي از روح وجسد است كه روحش از سنخ ملأ أعلى است وسنخيت كه شرط برقرارى رابطه محسوب مىشود ، وحى را امكانپذير مىكند . در بيان بعد ملكوتي انسان ، مولوى عارف بلندآوازه مىگويد : « من ملك بودم وفردوس برين جايم بود * آدم آورد در اين دير خرابآبادم » مشابه بيت فوق به زبان عربى توسط دانشمند بزرگ ابن سينا نيز بيان شده است : « هبطت إليك من المحلّ الأرفع * ورقاء ذات تعزّز وتمنّع » ودر اشعار منسوب به حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام آمده است : « أتزعم أنّك جرم صغير * وفيك انطوى العالم الأكبر » در اين بيت به اين واقعيت اشاره شده است كه تمامى مراتب عالم وجودي در وجود انسان نهفته است . مسألهء روحانيت انسان وسنخيّت أو با ملأ أعلى در جاى خود به طور مفصل بحث شده است . ولى براي اينكه بتوانيم بحث وحى وجايگاه آن را بخوبى روشن سازيم ، به توضيحاتى چند از قرآن وحديث اشاره مىكنيم . روحانيّت انسان روحانيّت انسان يكى از مسائلي است كه از ديرباز فكر بشر را به خود مشغول ساخته است . توجّه به اين مسئله باعث شده كه موضوع روحانيت انسان در فلسفه ، فرهنگ وهنر نيز جايگاه خاصي پيدا كند . همچنين در قرآن وحديث بارها بدان اشاره شده ودر فلسفهء اسلامى نيز اين مسئله مطرح بوده است . در اينجا به گوشهاى